Panimula Pebrero 18, 2007
Posted by prawnaccident in Poems, Project, Revenge.3 comments
Mataas na Paaralan ng Pilipinas sa Agham –
Mabanggit mo lang ay kaysarap pakinggan.
Kaytaas ng papuri, hindi matumbasan;
Lagi nalang nananalo sa mga labanan.
Kaygandang eskwelahan na ‘di mo malilimutan;
Pahirapang mga araw na may kaginhawaan.
Kay sayang mag-aral doon sa PISAY
Maraming makikita’t makikilalang mga kaibigan.
Ngunit hindi lahat ng estudyante ay maaasahan.
Hindi rin lahat ng tao roon ay magagantimpalaan.
May nakita akong isang opisyal na naninigarilyo.
Mayroong mga estudyanteng ginagawang basahan ang madaanan.
Gustuhin mang bawiin ang mga nasabi
Ay ‘di na magdadalawang-isip na ito’y itabi
Sa isang sulok ng isang kuwebang puno ng aspili
Upang ‘di na mabunyag pa sa iba pang sasali.
Kung ikaw ay lalahok sa larong may kadayaan
Na ‘di mo naman alam na ika’y mapipisa lang,
Makasisiguro ka ba sa larong ito
Kapag ang lahat ay ‘di mo mapagkakatiwalaan?
