Panimula Pebrero 18, 2007
Posted by prawnaccident in Poems, Project, Revenge.trackback
Mataas na Paaralan ng Pilipinas sa Agham –
Mabanggit mo lang ay kaysarap pakinggan.
Kaytaas ng papuri, hindi matumbasan;
Lagi nalang nananalo sa mga labanan.
Kaygandang eskwelahan na ‘di mo malilimutan;
Pahirapang mga araw na may kaginhawaan.
Kay sayang mag-aral doon sa PISAY
Maraming makikita’t makikilalang mga kaibigan.
Ngunit hindi lahat ng estudyante ay maaasahan.
Hindi rin lahat ng tao roon ay magagantimpalaan.
May nakita akong isang opisyal na naninigarilyo.
Mayroong mga estudyanteng ginagawang basahan ang madaanan.
Gustuhin mang bawiin ang mga nasabi
Ay ‘di na magdadalawang-isip na ito’y itabi
Sa isang sulok ng isang kuwebang puno ng aspili
Upang ‘di na mabunyag pa sa iba pang sasali.
Kung ikaw ay lalahok sa larong may kadayaan
Na ‘di mo naman alam na ika’y mapipisa lang,
Makasisiguro ka ba sa larong ito
Kapag ang lahat ay ‘di mo mapagkakatiwalaan?
i have no comment
wla ko comment, pero my sasabihin ako niloko ako.. kaya dito ako nagsabe ng problem mukhang matatalino kayo at hihingi ako ng payo, at naguguluhan na ako sa aking buhay. nloko ako ng sarili kong pamilya, kapatid, ina ama, mga taong inaasahan ko na magtatangol saken, at ang kliv in ko, napaka saket.. hinde ko maipaliwanag ang pain.. lahat ng tao alam ang ngyayare sa paligid ko ako nalang ang hinde, my relation pala ang panganay kong kapatid, at asawa ko, at alam ng mag magualng ko ang nangyayare at mga kapated, my pera ang asawa ko dahil amerikano siya malake ang sahod hindi kame mayaman at wala ang pamilya ko. kaya handa nila ako tapakan makuha lang nila ang gusto nila
pls email nyo sakaen sagot niyo dito ashly_sanchez2001@yahoo.com
thanks